sensizligi anlatabilsem...

[Ayşe Gür Teke]

Koca bir karanlık;
Senden sonra gözümü kapattığımda gördüğüm tek şey bu.
Bilinmezlik denen o kuyunun dibindeyim şimdi.korkularım gece gibi çöküyor üzerime,ne halde olduğumu bilemiyorum.bana tarifini sorsalar ifade edebilecek kelime bulamıyorum.sözcükler küçülüyor,anlam daralıyor ve anlatmak olanaksızlaşıyor.ben de öylece kalakalıyorum.sensizliğe alışmaya çalışıyorum böylece.
Eğer sen güneşin ışığını yüreğinde hissedebiliyor ve huzurun o güzel hazına erişebiliyorsan ben kuyunun dibinde yaşamayı ödül bilirim kendime.
Sensizliğin oyununu oynar her defasında galip gelirim yine kaderime.
Hiç sıkılmadan,gocunmadan devam ederim günbatımı bir hayatın renklerine.
Kalemim değer kağıda anlatırım seni de sensizliği de bir cümleyle.
Tek bir cümle yeter yaşadığım günleri özetlemeye.
Senden ayrıyken senin mutluluğunla huzura kavuşmak,senin bir yerlerde nefes alıyor olduğundan haberdar yaşamak bana yeter bile.
Şimdi söyle seni unutmak kolay mıdır böyle?
Hatıralara gömmek,İÇİMDE ÖLDÜRMEK mümkün müdür bağlanmışken kördüğümle?
Kim bilir belki Sessiz bir çığlık olur kalırsın boğazımda düğümlenircesine,
Belki de kaybolup gidersin benliğimin derinliklerinde ! .. alıntı..