HAYDİ SELAVATA...

Sen övülmeye lâyıksın

Salâtu selâmın en kısası, "Allahümme salli alâ Muhammed" biçimindedir. Salli-Bârik, Salât-ı Tefrîciyye ve Salât-ı Münciye gibi türleriyle Salavât-ı Şerîfe'ler ise daha özel, uzun ve ayrıntılı salâtu selâm dualarıdır. Salâtu selâm dualarını okumaya, Türkçe’mizde, bağlılığını bildirmek ve göstermek anlamında "salevât/salâtu selâm getirmek" deriz.
Hz.Peygamber (S.a.v.), kendisine salâtu selâm getirene Allah'ın on defa rahmet edeceğini (Müslim, salât, 70; Ebu Davud, vitr, 26), on günahı bağışlayacağını ve derecesini on kat yükselteceğini (Nesâî, sehv, 55), yanında adı anıldığı halde sevgi cimriliği yaparak salâtu selâm getirmeyenin cimrinin teki olduğunu (Tirmizî, daavât, 101) belirtmiştir. Hz.Muhammed'i (S.a.v.) sevgi ve saygı (tazim) ifade eden "Hz.Muhammed, Hz.Peygamber, sevgili peygamberimiz, habîb-i ekrem, rasûl-i ekrem, server-i kâinât: evrenin efendisi, iki cihan güneşi" gibi sözlerle anmak da, salât ve selâmın bir uzantısıdır.
Ehl-i Beyt Sevgisi
Hz.Muhammed'i (S.a.v.) sevmek, onun evladını, aile halkını, ashâbını ve bütün ona bağlananları sevmek demektir. Bunlara, geniş anlamda "ehl-i beyt" denir. Peygamberimizin veda hutbesinde Müslümanlara bıraktığını söylediği iki önemli şeyden, birisi Kur'an-ı Kerim'dir, öteki ehl-i beytidir. (Müslim, fedâilü's-sahâbe, 36) "Mü'minler, ancak kardeştir." (Hucurât, ) Hz.Peygamber (S.a.v.) de, şöyle buyurur: "Sizden biri, kendi şahsı için sevdiğini, mü'min kardeşi için de sevip arzu etmedikçe, gerçek mü'min olmaz." (Buharî, iman, 7) Akrabası olan bir aile için de, şunu belirtir: "Filân aile, benim dostlarım ve sevdiklerim değildir. Benim dostlarım, ancak Allah ve sâlih mü'minlerdir. Onlara gelince, ben sadece arada bulunan akrabalık bağını devam ettiriyorum." (Buharî, edeb, 14; Müslim, iman, 366)
Bu ne güzel müjdedir:)
Hz.Peygamber (S.a.v.) kıyametin ne zaman kopacağını soran birine, ne gibi hazırlığı olduğunu karşı soru olarak sordu. Pek hazırlığı olmadığını, ama Allah ve Rasûlü'nü sevdiğini söyleyince, şu müjdeyi verdi: "Öyleyse sen, sevdiklerinle beraber olacaksın." Peygamberimiz'in ashâb-ı kirâmı, bu müjdeye çok sevinmiştir. (Buharî, fedâilü ashâbi'n-nebî, 6, edeb, 95; Müslim, birr, 161-165) Bu müjde, şartlarına uyduğumuz takdirde, bizim için de gerçekten sevindirici bir müjdedir.
Salât-ı tefriciyye ve anlamı
“Salat-ı nariye" olarak bilinen salavat-ı şerifenin Arapça olarak yazılışı "Cevşen-i Kebir"in "Delalilü'n-Nur" bölümünde yer almaktadır.
Okunuşu: Okunuşu şöyledir. "Allahümme salli salaten kamileten ve sellim selamen tammen ala seyyidina Muhammedi'nillezi tenhallü bihi'l ukadü ve tenfericü bihi'l kürabü ve tükda bihi'l havaicü ve tünalü bihi'r regaibü ve hüsnü'l havatimi ve yüsteska'l ğamamü bi-vechihi'l kerimi ve ala alihi ve sahbihi fi külli lemhatin ve nefesin bi adedi külli ma'lumin lek"
Anlamı: Okunması ve fazileti büyük olan bu salavat-ı şerife esas itibariyle bir duadır; okunmasında büyük sevap olan bir salavattır. Anlamı ise şöyledir :
"Allah'ım! Her göz açıp kapamada ve her nefeste, Sana ma'lum nesneler adedince mükemmel bir salat ve tam bir selamı Efendimiz Muhammed (SAV) 'in ve bütün Âl ve Ashabının üzerine indir ki; Onunla düğümler çözülür, sıkıntılar dağılır, ihtiyaçlar giderilir, istekler ve hüsn-ü hatimeler elde edilir ve mübarek yüzü hürmetine bulutlardan yağmur istenilir."
Namazda Efendimiz’e Salât
Namazda Peygamberimiz'e salât (salli-bârik dualarını okuma) konusunda, iki yaklaşım vardır:
1) Namazda salâtın sünnet-i müekkede olması: Hanefilere ve Malikîlere göre, namazda salât sünnet-i müekkededir. Salât okunmaksızın namaz sahihtir ama bu terk mekruh ve kötü bir durumdur. Salâtu selâm (Ahzâb, 33/56) âyeti, Hz.Peygamber'e (S.a.v.) salâtı emreder, emir de zorunluluk gerektirir. İnsan namazda ya da namaz dışında ne zaman bir kere bile olsa salâtu selâm ederse, farzı yerine getirmiş olur. Salât, tıpkı kelime-i tevhîd ve Hz. Peygamber'i (S.a.v.) tasdik gibidir, kişi ömründe bir kere ne zaman bunları söylerse, farzı yerine getirmiş olur. Emir, sadece farzı anlatır, tekrarı değil. Ayrıca Hz. Peygamber (S.a.v.), namazda salât okumayı emretmemiştir.
2) Namazda salâtın farz olması: Şafiîlere ve Hanbelîlere göre, namazda son oturuşta salât farzdır. Salât okunmazsa, namaz sahih olmaz. Çünkü salât (Ahzâb, 33/56) âyetinde, Peygamber'e salâtu selâm emredilmektedir. Emir, zorunluluk gerektirdiğine göre, namazda Peygamber'e salât farzdır. Ayette emredilen selâm da, namazdan çıkış selâmıdır. Bunlar da, ancak son oturuşta farz olurlar. Ayrıca, Ka'b İbnu Ucre'den gelen bir rivâyet şöyledir: Resulullah (S.a.v.) yanımıza gelmişti: "Ey Allah'ın Resülü, dedik, sana nasıl selâm vereceğimizi öğrendik. Ama, sana nasıl salât okuyacağız?" dedik. Şöyle söyleyin dedi: "Allahümme salli alâ Muhammed'in ve alâ âli Muhammedin, kemâ salleyte alâ İbrahime, inneke hamîdun mecîd. Allahümme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed, kemâ bârekte alâ âli İbrahime, inneke hamîdun mecîd."
Anlamı: Allah’ım! Muhammed'e ve ailesine rahmet kıl, tıpkı İbrahim'e rahmet kıldığın gibi. Sen övülmeye lâyıksın, şerefi yücesin. Muhammed'i ve ailesini mübarek kıl, tıpkı İbrahim'i mübarek kıldığın gibi. Sen övülmeye lâyıksın, şerefi yücesin. (Buhârî, da'avât 33: Müslim, salât 66)
Hayırlısını O bilir!
“Göklerin ve yerin mülkü Allah'ındır. Dilediğini yaratır. Dilediğine kız çocukları, dilediğine de erkek çocukları bahşeder. Yahut onlara hem kız, hem erkek çocuklarını bir arada verir. Dilediğini de kısır bırakır. O her şeyi bütünüyle bilendir. Her şeye gücü yetendir."( Şura Suresi, 49-50) Bunun için Allah'tan hakkımızda hayırlı olan ne ise onu istemeli. Dua ederken bu husus dikkatten uzak tutulmamalıdır.
İkram olarak yetmez mi

Peygamberimiz'e salâtu selâm konusunda, pek çok rivayet vardır. Ama bu rivayetlerde yer alan sözler, yukarıdaki ikinci görüşte verdiklerimizle hemen hemen aynıdır. Sadece, farklı olarak "Muhammed" kelimesinden sonra "ve alâ ezvâcihi ve zürriyyetihi" (hanımlarına ve çocuklarına) eki vardır.
Sevincine kurban olayım
Hz.Peygamber'den (S.a.v.) salâtu selâmın faziletine dair rivayet edilen hadislerde, on katıyla karşılık olduğu belirtilmektedir: Enes (r.a.) anlatıyor: Resulullah (S.a.v.) buyurdu ki: "Kim bana (bir kere) salât okursa, Allah da ona on salât okur ve on günahını affeder, (mertebesini) on derece yükseltir." (Nesâî, sehv 55) Ebu Talha (r.a.) anlatıyor: Bir gün Resulullah (S.a.v.), sevinçli bir yüzle geldi. Kendisine "Yüzünüzde bir sevinç görüyoruz!" dedik. "Bana melek geldi ve şu müjdeyi verdi: 'Ey Muhammed! Rabbin diyor ki: Sana salavât okuyan herkese, benim on rahmette bulunmam, selâm okuyan herkese de benim on selâm okumam sana (ikram olarak) yetmez mi?" (Nesâî, sehv 55) İbnu Mes'ud (r.a.) anlatıyor: Resülullah (S.a.v.) buyurdu ki: "Kıyamet günü bana insanların en yakını, bana en çok salavât okuyandır." (Tirmizî, salât 357). Hz. Ali'den (r.a.) anlatıyor: Resulullah (S.a.v.) buyurdu ki: "Gerçek cimri, yanında zikrim geçtiği halde bana salavât okumayandır." (Tirmizî, da'avât 110). Bütün bu teşvikler, Hz.Peygamber'in (S.a.v.) adını sık sık anmanın ve her defasında onun getirdiği hakikatlere bağlılık bildirmenin ne kadar önemli olduğunu gösterir.