Ben hasreti sevdim..
Vuslattan çok..
Geceyi sevdim..siyah zülüfleri dağınık..
Ben uykusuzluğu sevdim..
Uyanık gezmekten çok…
Yanmayı sevdim..
Serin sulardan uzak..
Sonra ızdırabı sevdim..
Aydınlık sabahlara gebe..
Çekilen çileyi sevdim..
İki büklüm gezmeyi;kan ağlarken gülmeyi;anadan ,yardan geçmeyi..
Dünyadan vazgeçmeyi sevdim..
‘ne Cennet sevdası,ne CEHENNEM KORKUSU’..
Ben YARADAN ‘a aşkı sevdim..
O’nun aşkını,O’nu sevmeyi,uğrunda koşmayı,düşmeyi..
Ölmeyi sevdim..
Ve toplayıp bu sevdiklerimi Huzura sermeyi..
Alnımı yere mıhlayıp..
SANA GELDİM,AF DİLEMEYE GELDİM,AFFA LAYIK OLMASAM DA’demeyi..
Gözlerim kuruyana dek ağlamayı..
Ve secdede ölmeyi sevdim..
Allah’ım başka sevgim yok benim..
Ben SENİ SEVMEYİ SEVDİM...
