Höşgörü

[Mehmet Sayın]

Canım Feda

Tabiatla insan iç içe yaşar
Hoşgörü yolunu açalım dostlar
Dürüst olmayanlar yolundan şaşar
Hoşgörü yolunu açalım dostlar.
xxx
Sevgi pınarında sular durulur
Cahil insan birbirine kırılır
Ermiyor aklımız mantık yorulur
Hoşgörü yolunu açalım dostlar.
xxx
Birlikte yaşarız hep kardeş bacı
Bizleri yaşatır sevginin gücü
Cömerttir tabiat verir ilacı
Hoşgörü yolunu açalım dostlar.
xxx
Canım feda olsun mert oğlu merde
Hal ehli dost için geçerim serde
EZGİNİ der nifak sormayın ferde
Hoşgörü yolunu açalım dostlar.
xxx
Ankara.
 
Ozan Ezgini
 

[Mehmet Sayın]

**Hoşgörüye Davet**

Dost ararım, düşman benim neyime,
Kinin, hırsın, ne faydası var, kime.
Hep kardeşiz, ihtiyaç var birliğe,
Sağduyuyla, sarılalım biz bize.

Hoşgörü; bir erdemdir, enginliktir,
Sükût, sabır, sevgi; huzur getirir.
El, bel, dil, akıl; benim emelimdir.
Aklımla yaptığım şey kaderimdir.

Unutma! Akıl, kadere yön verir,
Aklına danışmayan, kendini yer,
Kendi kaderin, kendi tayin eder.
Dostluk varken, düşmanlığı, kim neyler

Yön vermeyelim, gelin ikiliğe,
Milliyetçilik, mezhepçilik diye,
Koz vermeyelim, düşmanın eline,
El ele bağlanalım ülkemize.

İslam, peygamber, Fatih Sultan Mehmet,
Yıllardır, hoş görmüşüz, biz bizi hep,
Hoşgörüdür, bir olmaya, keramet, (delalet)
Fark eder mi? Mezhep, milliyet,

Dost ararım, düşman başucumuzda,
Nifakla, bölüp yutmak ister o da,
Şimdi marifet mantıklı olmakta,
Oyuna kanma, kardeşiz unutma.

Dost arayalım, düşman neyimize,
Ortadoğu, örnektir hepimize,
Farklarımız; renktir kültürümüze,
Hoşgörü yakışır, yurt ülkümüze.

Demoğlu; deryada birer damlayız,
Hoşgörü dolsun, gönül kafesimiz.
Ufuk ötesini, görsün gözümüz, (gönlümüz)
Her şey bir de, bir olalım hepimiz.
(Haydar Demoğlu-İzmir)
 
Haydar Demoğlu
 

[Mehmet Sayın]

Günah ve hata işleyen bir insan nefsine ve şetana yenik düşmüştür yaralı bir kişidir şevkat ve höşgörü ile yaraların tedavisine muhtaçtır.

Höşgörüsüzlük, unu tamamen nefsinin tahakkümü altına atar, şeytanıntuzağına iter

[Mehmet Sayın]

Sevi Rehber Olsa, Hoşgörü Sancak

******
Eşittir insalar eşit kalacak,
Sevi rehber olsa, Hoşgörü sancak..
Savaşlar, zulumler, kin son bulacak,
Sevi rehber olsa, Hoşgörü sancak..
******
Ekme nifak tohumları derilmez,
Yollar varki menziline erilmez,
Arif olan zatı yermez yerilmez,
Sevi rehber olsa, Hoşgörü sancak..
******
Darmı geldi fani dünya koskoca,
Birisi papazsa diğeri hoca,
Gösterki aleme derviş Yunus'ca,
Sevi rehber olsa, Hoşgörü sancak..
******
Kuzeyi, güneyi, batı, doğusu
Dört kıtada dört kitabın olgusu,
Barış olur insalığın burcusu,
Sevi rehber olsa, Hoşgörü sancak..
******
Çağlari der: barış en kutsal sancak,
Nesilden nesile dalgalanacak,
Üç günlük viranda ne yazık ancak,
Sevi rehber olsa, Hoşgörü sancak.
******
1990
 
Aşık Çağlari
 

[Mehmet Sayın]

Günahı yüzüne vurulan günahından dolayı horlanıp itilen bir insan hayır ve müsbet cephe adına kaybedilen bir  degerdir

[Mehmet Sayın]

Hoşgörü ustası Hz.Mevlana, gibi Yunus Emre, Bektaş Veli, Karaca Sultan da insanları hoşgörüye davet etmişler ve yaşadıkları dönemde Anadolu’yu bir hoşgörü cennetine çevirmişlerdi. Ama bugün aynı Anadolu’da hoşgörü yerine daha çok hoşgörüsüzlük almış başını gidiyor.
 

[Mehmet Sayın]

Hoşgörü, sağlıklı insan davranışıdır. Hoşgörü sağlıklı insan hayatının, özüdür. Beşeri münasebetlerin temelidir.

Bugün her zamankinden daha fazla hoşgörüye ihtiyacımız olduğu aşikardır. Olumsuz birçok davranışın sebebi, yeterince hoşgörülü olamamaktır. Evde, trafikte, sokakta, okulda, işyerinde, kısaca insanın olduğu her yerde eğer hoşgörü yoksa orada bencillik, anlaşmazlık, güvensizlik, tartışma, kavga olumsuzluk adına her şeyi görebilmek mümkündür.

Eğitimli ya da eğitimsiz her insanda görülebilen bir eksikliktir, hoşgörüsüzlük. Peki bunun sebebi nedir ? Neden tarih boyunca Yüce Milletimizin hasletlerinden olmuş bir davranışı, bugün yeterince gösteremiyoruz. Bunun bir çok sebebi olabilir. Bunlardan kanaatimizce en önemlisi: insanın kendisi ile barışık olamamasıdır. İnsanımız, kendisine güvenmiyor, inanmıyor. Kendisini yeterince tanımıyor . En önemlisi kendisini sevmiyor, saygı duymuyor. Eğer insanın kendisine saygı ve sevgisi kalmamışsa, kendisi ile barışık olması da mümkün değildir.

Düşünün, en son ne zaman aynaya bakıp, kendinize gülümsediniz. Bu sabah kaç kişiye merhaba, günaydın ya da hayırlı sabahlar dediniz. Yoksa her gördüğünüz, tanıdığınız kişi için bu işte öyle biridir diye olumsuz mu düşündünüz ? Ayıbını mı aradınız ? Bu sabah trafikte içinizden kaç kişiye bir şeyler mırıldandınız . Kaç defa yardıma ihtiyacı olan insanları gördüğünüzde başınızı çevirdiniz . Okulda, sınıfta, sırada kaç kişiye kötü davrandınız. Arkadaşlarınızı, bencilliğinizden dolayı üzdünüz. Yönetici iseniz, idarenizdeki kaç insanı yeterince dinlemediğiniz için kırdınız. Yoksa siz sadece kendinizi mi düşünüyorsunuz ?

Hoşgörü bir vurdumduymazlık değildir. Hoşgörü görmezlikten gelmek hiç değildir. Hoşgörü kendini bilmektir. Hoşgörü haddini bilmektir. Hoşgörü haddini bilerek sürdürülen hayat biçimidir. Hoşgörü bir anlayıştır, anlayışlı olmanın adıdır, sevginin yoludur. Hataları düzeltebilmedir. Yoksa bana ne lazımcılık değildir. Anlayışın kendisidir. Hoşgörü, çağın getirdiği sorunların, aç gözlülüğün, doyumsuzluluğun, sevgi yoksunluğunun, güvensizliğin çaresi olabilecek bir anlayış tarzıdır, insanın özüdür.

Görülen odur ki bugün insanımız kendisi ile barışık değil. Her gün, haberlere baktığınızda olayların bir çoğunun sebebinin hoşgörüsüzlükten kaynaklanıp kaynaklanmadığını bir düşünün... İnsan kendisi ile barışık olamadığı zaman, toplumda kendisi barışık olamıyor. Sonra da herkes bir başkasını suçluyor. Çünkü en kolayı bu.

Hz. Mevlana: “ Ben insanların ayıplarını gören gözlerimi kör ettim. Sen de onlara benim gibi iyi gözle bak.” Diyor ve ekliyor.

“Bakın ! Toplumsal bunalımların, kavga ve dövüş ortamının tek ve en güçlü doğuş sebebi sevgi eksikliğidir. Bunun en doğru tedavi yolu ise sevgiyi aramak, yaşamak, uygulamaktır. Hoşgörülü olursanız seversiniz. Sevilirsiniz. Karar verirseniz ve de bu yolda çalışırsanız her şeye ulaşırsınız !”

Hoşgörü ustası Hz.Mevlana, gibi Yunus Emre, Bektaş Veli, Karaca Sultan da insanları hoşgörüye davet etmişler ve yaşadıkları dönemde Anadolu’yu bir hoşgörü cennetine çevirmişlerdi. Ama bugün aynı Anadolu’da hoşgörü yerine daha çok hoşgörüsüzlük almış başını gidiyor.

Toplumda hoşgörüye dönüşün, hoşgörüyü davranışa dönüştürmenin yolu, hoşgörünün yayılması, insanın sevgiyi yaşamasına, kendisine saygı duymasına, kendisi ile barışık olmasına bağlıdır. Hoşgörünün bir hayat biçimine dönüştürülmesi gereklidir. Bunun için de, Hz. Mevlana ve diğer hoşgörü ustalarının peşinden daha fazla gitmek, onları daha fazla anlamaya çalışmak gereklidir.

Yazımızı hoşgörü ustalarının öğüdü ile bitirelim :

- “ Yıktığın varsa yapacaksın.
Ağlattığın varsa güldüreceksin.
Döktüğün varsa dolduracaksın.
Çıplakları giydirecek, açları doyuracak. Az halkı çok edeceksin. Ve en önemlisi :
Eline,diline, beline sahip olacaksın !”

 

H.Fikri Ulusoy

 
 

[Mehmet Sayın]

                                 
                    Hoşgörülü olmak insana ne kazandırır?


1.1. Hoşgörü, dünyamızdaki kültürlerin zengin çeşitliliğini, ifade biçimlerini ve insan olmanın yollarını kabul etmek, bunlara saygı göstermek bunların değerini bilmektir. Hoşgörü, bilgiyle, açıklıkla, iletişimle ve düşünce, vicdan ve inanç özgürlüğüyle beslenir. Hoşgörü çeşitlilik içindeki uyumdur. Hoşgörü, yalnızca ahlaki bir görev değil, aynı zamanda siyasi ve hukuki bir gerekliliktir. Barışı olanaklı kılan erdem, yani hoşgörü, barış kültürünün savaş kültürüyle yer değiştirmesine katkıda bulunur.

1.2. Hoşgörü, kabullenme, lütfetme veya göz yumma değildir. Hoşgörü, hepsinin üzerinde, başkalarının evrensel insan haklarının ve temel özgürlüklerinin tanınmasıyla teşvik edilen etken bir tavırdır. Hoşgörü hiçbir koşulda, bu evrensel değerlerin ihlal edilmesini meşrulaştırmak için kullanılamaz. Hoşgörü, bireyler, gruplar ve Devletler tarafından uygulanır.

1.3.Hoşgörü, insan haklarını, çoğulculuğu (kültürel çoğulculuğu da içine alan), demokrasiyi ve hukuk devletini destekleyen sorumluluktur. Hoşgörü, dogmatizmi ve mutlakçılığı reddetmeyi içerir ve uluslararası insan hakları mevzuatına yerleştirilmiş standartları onaylar.

1.4.İnsan haklarına saygıyla tutarlı olarak, hoşgörü uygulaması, toplumsal adaletsizliğin hoş görülmesi veya inançların terk edilmesi veya zayıflatılması anlamına gelmez. Hoşgörü, kişinin kendi inançlarına bağlı olmakta özgür olması ve başkalarının da kendilerine ait inançlara bağlı olduğunu kabul etmesi demektir. Hoşgörü, görünüşü, durumu, konuşması, davranışı ve değerleri doğal olarak farklı olan insanların barış içinde ve oldukları gibi yaşama hakkına sahip oldukları gerçeğini kabul etmek demektir. Hoşgörü, aynı zamanda, birisinin görüşlerinin zorla başkalarına kabul ettirilmemesi demektir."




Hoşgörü, en iyi dindir.
Victor Hugo

Hoşgörü, uygarlığın biricik sınavıdır.
Arthur Helps

Hoşgörüsüzlük, insanın kendi davasına inanmasının bir kanıtıdır.
Gandhi

Meyvesi çamura düşüyor diye, ağaca mı lanet edilir?
Hölderlin

Toplumsal hayatta en yararlı erdem hoşgörüdür
Dale Carnegie

Bu çağın gereği ortak bir din değil, çeşitli dinlere bağlı insanlar arasındaki karşılıklı hoşgörü ve saygıdır.
Gandhi

Hoşgörü, yapılan her şeyin kolayca kabul edilip onaylanması değildir. Hoşgörü, başkalarının görüşlerini anlama yeteneği ve acı bir duygu beslemeden, anlayışlı bir tartışma arzusudur
Macintosh

.msxlabs.org