Ayının duası

[Ayşe Gürarslan]

 Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor
> ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş
>
> Evrim ne güzellikler yaratıyor! diye
> düşünüp mest oluyormuş
>> birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu
> kovalamaya başlamış
>
> Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her
> arkasına bakışında ayının daha hızlı
>> olduğunu fark ediyormuş.
> Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın
>> ayağı yerdeki bir dala
> takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini
>> kaldırmış, tam vurmaya
> hazırlanırken adam "Allahım! diye bağırmış.
>
> Bir anda zaman durmuş ayı donmuş,
> ormandaki nehir bile akmaz olmuş
> bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir
> ışık huzmesi adamın üzerine parlamış.
>> Çok derinden gelen ilahi bir ses
> adama; "Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın,
>
> sana bu durumda yardım etmemi mi
> istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?" demiş.
>> Adam utanç
> içinde: "Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem
> haksızlık,
> ama hiç olmazsa ayıyı dindar yapabilir
> misin?" demiş.
>> "Peki" diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş. Nehir
> tekrar akmaya başlamış her şey eski haline dönmüş.
>
> Ayı iki pençesini de göğe doğru çevirmiş
> ve konuşmaya başlamış;
> "Allahım, senin rızkınla orucumu açıyorum,
> hamdolsun bana verdiğin nimetlere..."
 

[Karalar]

Super bir yazi tesekkurler Ayse hanim.