BABAM (Hasan AKSÖZ )

[Ramazan Oğuz]

                            BABAM
Bu aleme ağlayarak gelmiş
Annesiz de büyümesini bilmiş
13 , 14’ünde Köyünden İstanbul’a gelmiş
Güzelliği de sefaleti de orda tatmış.

         Han odaların da anasız yatmış.
         Fakat babası şevkat kucağı açmış.
         Yarı yetim ya , iyice yetim kalmış.
         Hayatın cilvesini genç yaşta tatmış

Gençliğin de çakı gibiymiş
Herkes onu çok severmiş.
Sözünün eri , mugallitmiş
Derken iki kere askere gitmiş.

         Teskereden epey sonra evlenmiş.
         Biraz köyde kalır sonra gurbete gidermiş.
         Çocukları olunca murada ermiş
         Ama yaman hasretlik çekermiş.

Gurbetçilik tak etmiş canına
69’da çoluk çocuğu almış yanına
Veda etmiş bekarlar hanına
Hareket gelmiş , bereket gelmiş kanına
Çünkü kavuşmuş Hasan’ına Osman’ına.

              Hey gidi günler zaman nasıl da geçti.
              Bana sorarsanız babam 85’inde de gençti.
              Hayat şerbetini en güzel torunları ile içti.
              Ve hayatın cilvelerinin içinde iyice pişti.

Hırpalandı yoruldu yaşlı yüreği
Çünkü hasta olmuştu küçük gelini
Dayanamadı dünyadan çekti elini
Ölümünü çok sonra duydu gelini.

              Allah’ın Rahmeti üzerine olsun
              Çoluk çocuğun İnşallah seni Cennet’te bulsun.
              Duamıza Allah’ım icabet buyursun.
              Sevdiklerini başı sağolsun.

                                      Hasan AKSÖZ