GÖNLÜ ZENGİN OLABİLMEK!

GÖNLÜ ZENGİN OLABİLMEK!

Dün bir yaylaya uğradık. Bir kardeşimiz etleri uygun şekilde dağıtılmak üzere iki koyun kesti. Orada bulunan kendisini iyi tanıdığımız köyün en fakirlerinden bir genç vardı. Kendisine de et vermek istedik kabul etmedi bizde zorla verdik. Cebinden yüz tl. çıkardı bunu etleri dağıtırken ihtiyaç sahibi birine verin dedi.
- "Kardeşim seninde imkanın çok yok.." dediysek de ikna edemedik.
-"Hocam Allah'a şükür kaynayan aşkımız var
benden daha muhtaçları var, onlara destek olmalıyız.."

İsar neydi? Kendisi zor durumda da olsa başkasına el uzatan demek kısaca. Ashab-ı Kiram'ın ve başta efendimizin ahlakıydı isar. Anadolunun gönlü zengin bu genci bizi duygulandırdı...

Etleri dağıtırken önceden de bildiğimiz ve virüs vesilesiyle daha da zor duruma düşen bir aileye uğradık. Öğrendikki ev sahibi bin olan kirayı bin yüze çıkarmış. Sosyal medyada daha öncesinde cumalarda yardımlaşmaktan ve isardan o kadar çok bahsedilmesine rağmen, işten çıkartılmış zor durumda olana bir darbede ev sahibi olan Müslüman kardeşinden gelmişti!

Şu mübarek ramazan ayında üstelik mağdur olmuş bir aileye böyle mi muale etmek gerekir? yoksa kirayı düşürerek ya da hiç olmassa zam yapmayarak mı? Hani efendimiz duasında "gönlü zengin olmayı" istemişti ya, ah bunu bir idrak edebilseydik.

Dünya sevgisi bütün kötülüklerin başı ve iyilikleri engelleyen manevi bir hastalıktır. Bu hastalığa yakalanan kimse veremez, yediremez ve giydiremez. Söze gelince "malikel mülk/ Mülkün sahibi Allah Azze ve Celle" der ama sözde kalır bu iddiası, iş yapmaya gelince kiracısı ve alacaklısı dara düşünce "ben işime bakarım beni ilgilendirmez" der.

Halbuki Peygamberimiz bizlere önemli bir hatırlatmada bulunuyor ;

“Âdemoğlu, malım malım deyip duruyor. Ey âdemoğlu! Yeyip tükettiğin, giyip eskittiğin veya sadaka olarak verip sevap kazanmak üzere önden gönderdiğinden başka malın mı var ki?”

(Müslim, Zühd 3-4. Ayrıca bk. Tirmizî, Zühd 31)

Önden gönderebilmek nereye? Ahirete hesap gününe.. Nur Suresi 37.Ayete dikkatlerinizi çekmek istiyorum :"Onlar, ne ticaret ne de alış-verişin kendilerini Allah'ı anmaktan, namaz kılmaktan ve zekât vermekten alıkoyamadığı insanlardır. Onlar, kalplerin ve gözlerin allak bullak olduğu bir günden korkarlar"

Ayet-i Kerimenin sonuna dikkat ettiniz mi? “ONLAR KALPLERİN VE GÖZLERİN ALLAK BULLAK OLDUĞU BİR GÜNDEN KORKARLAR" bunu hakkıyla idrak edebilen bir kul için vermek zor olur mu hiç?

Muhtaç durumda olana yardım elini uzatmak yerine kötü muamele eden kimselerin kalpleri mi kararmış? mal sevgisi gönüllerini mi kaplamış? İslam'ın ruhunu ve özünü mü idrak edememişler bilemiyorum! Tek bildiğim ellerinde imkan olmasına rağmen bunu yapmadıkları için er ya da geç pişman olacaklar..

Şunu da idrak etmeliyizki, bizler sadece namazdan oruçtan hesaba çekilmeyeceğiz. "Akşam evime ne götürecem" diye kara kara düşünen, evladının "baba öğretmen şu test kitabını alın dedi" sözüne karşılık veremeyip boğazı düğümlenen, elektrik kesilmesin diye bulup buluşturmaya çalışan Müslüman kardeşlerimizden de hesaba çekileceğiz.. Ha bir de intihar edenlerin arkasından konuşuruz ya hemen eleştirir kınarız intihar edeni, bir de o eleştiri oklarını kendi nefsimize yönelte bilsek? Aynı mahallede olduğumuz halde intiharın eşiğine bu adam nasıl geldide ben yardım elimi uzatamadım diyebilsek.

- "Peki hocam biz nereden bulalım böyle kimseleri? “ sorun da bu ya güzel kardeşim. Böyle bir derdimiz tasamız var mı? Şehrin sokaklarında dolaştık mı hiç bu gaye ile? mahallenin imamına muhtarına bir kere olsun gidip bizim mahallede zor durumda olan var mı araştırma yaptık mı? Öyle kimseler varki aklınız hayaliniz durur! Bir sosyal yardımlaşma çalışmalarına katılın bakalım iki günde psikolojiniz alt üst olur! İçinde bulunduğunuz nimetlere bir değil bin şükredersiniz..

Hiç bir şey elimizden gelmese bile, en azından diyanet vakfı başta olmak üzere güvendiğimiz kuruluşlarla az çok demeyip hayır hasenatımızı yurt içi yurt dışına yapmaya gayret edelim.

Yüce Rabbimiz bizleri dünyaya dalıp ahireti unutanlardan, para hırsına mübtela olup Allah yolunda veremeyenlerden eylemesin. "Normalde cömert ama ramazanda ayrı bir cömert" olan Nebi Zişan Efendimize layık ümmet olmaya çalışan ve vermenin manevi lezzetini hisseden kullardan eylesin. Amin
(Abdulkerim Temizcan)