Dediler bana -Bu dünya O var diye yaratildi-
Geldim dünyaya, açtim gözlerimi, aradi bu gözler seni
Ama sen yoktun...
Haber göndermissin
-Kardeslerime selam olsun- demissin...
Seni göremeyen kardeslerine selam
Senden gelen selama can kurban Ya Resûlالله.
Sen ki essiz tebessümüyle kalpleri anahtarsiz açan,
Sen ki dört mevsim açan gül,
Sen ki bir yavrucagin kusu ölmüs diye taziyeye giden ince gönül,
Sen ki harbe en önde giden korkusuz cengaver.
Çocuklarin bile fikrini soran büyük düsünür,
Ismi الله la yazilacak kadar sereflisin.
Bir hayvan ölüsünden herkes uzaklasirken
Onun güzel dislerini görecek göz vardi sende...
Selam vermeyi çok sevmene ragmen
Tembellik yapana bunu layik görmeyecek kadar çaliskandin sen.
Çocuklarla oyun oynayan alçak gönüllü sevgi günesi,
Iki kurbanligin oglu olarak asildin sen.
Can düsmanlarinin malini emanet ettigi,
Sözüne güvendigi emindin sen
Hz. Yusuf tan güzel, tüm insanlar içinde özeldin sen
Inci dislerinin arasindan çikanlarla kimsenin incinmedigi yürektin sen.
Sen yürüyünce daglar erirdi, mahlûkat selam verirdi sana,
Iftira atanlar üzünce seni melekler öperdi yanaklarindan
Münkirler aglatinca Amine yoktu ki kucaklasin seni?
Abdullah görmedi nasil cezalandirsin kafirleri?
Ama Rabbin vardi, alemleri senin için yaratan Rabbin...
Miraca çikardi seni, sevgiliyi görmek herseye degerdi.
Bahiranin bahçesindeki kuruyu yeserten sevgili !
Gel ey nebi.
Gönlümün bozkirlari seni bekler.
Seni sevmek her ruhun yiyecegi, içecegi,
Ilahi askin gidasi seni sevmekten geçer.
Benim sevgim nedir ki?
Ayçiçeginin günese olan sevgisi...
Önemli olan günesin, ayçiçegine isik göndermesi.
Sana öylesine muhtacim ki...
Ölesine muhtaç...
