Şu konunun ilk açıldıgı günleri düşünüyorum şimdi..Rabbimin nasılda kullarını imtihan edişini...Hayatta verilen hayat rolünü nasıl dengeli tutabilmek için arada aglatılmasını insan oglunun...Düşünüyorum..... Ve dualarla oglumun nasılda iyileşmesi ni düşünüyorum..kardeşin kardeşe duasını kendi sabrımı yavrumun sabrını düşünüyorum...Bugün öyle bi haber aldık ki zaten Rabbime teslimiyettenmi yoksa şımarık bir kul oluşumdanmı, yoksa naz yaptıgım için aynı şeyleri bana Rabbim yaşatmıycak deyipte ona bagladıgım umudumdanmı, yoksa seydamın bu aciz sofisine duasındanmı bilemem ama... D.r. ameliyata gerek duymuyorum dedigi an zaman durdu sanki..hastane merdivenlerinden inerken ameliyatane kapılarında bekleyen hastalara o kadar yürekten aglayarak dualar ettim ki.....Rabbim sevdiklerimizle helede evlatlarımızla imtihan etmesin..Ama başımıza gelmişsede bilin ki Rabbim seni imtihana alıyor..ve durumuna göre notunu veriyor..Çok şey ögrendim son bir yıldır..Ama hani bi hikaye var formumuzda ...BUDA GEÇER........ İşte en çok bunu ögrendim..hiç bir şey kalıcı degil hayatta... ne olumlu ne olumsuz...Haaa insan bide dostunu sevdiklerini biliyo böyle zamanda.....
sevgili stem..Ailem .... duygularımı paylaşmak istedim..hepiniz hakkınızı helal edin..Rabbim hepinizden razı olsun........
Hayatda bu olsa gerek."Karagün,kararıp kalmaz,hiç bir şey sebebsiz olmaz..."
