Kader'dir,aşk…

Kader'dir,aşk…
Aşka irade tesir etmez
Aşıklar bir ilahi kaderi yaşarlar
Neden, nasıl olduğunu bilmedikleri bir halin yoludur önlerinde uzayan
Ayakları alıp götürür insanın ,kalbi alıp sürükler sevgilinin saçlarına doğru
Bir kaderi yaşamaktır aşk
Aşıklardan sual olunmaz bu yüzden
Aşktan sual olunmaz insan
Aşık,muaftır
Onu oradan almaya hiçbir güç,hiçbir istek yetmezAşık ancak kaderi gereğince aşktan uzak kalır
Doğmak gibidir aşkKendiliğinden…Ölmek gibi ya da ,tayin edemeden …
Belirlenen saattir üzerimizde ,yağmurun yağması,güneşin doğması,çiçeklerin açması,mevsimlerin dönmesi,nehirlerin akması,kuşların kanat çırpması,rüzgarın esmesi,bulutların hareket etmesidir aşk
Sur'un üflenmesidir
Saattir aşk
Sevgiliyi gördüğünde artık başka yöne çevirmemektir bakışlarını
Aşk kanattır…
Her sabah ezanında Süleymaniye'den gökyüzüne yükselebilmektir
Bu şehri baştan aşağıya dolaşabilmektir aşk
Boğaz'ın esintisine bırakmaktır kendini
Alçalıp,Eyüp sırtlarında nefes almaktır
Bir vapura eşlik etmektir Üsküdar'dan Sirkeci'ye
Bir martının kanadının peşinde,Marmara Denizi'nin altını üstüne getirip lodosla yarenlik etmektir…
Boş bir pet şişe ,yarısı yırtık bir mektup ve buruşturulup atılmış bir Maltepe sigarası paketiyle,Samatya açıklarından karaya vurmaktır
Aşk hep karaya vurmaktır
Aşk ,an geldiğinde başka bir gökyüzüne de uçabilmektir
Alıp başını buralardan gidebilmektir bir gece vakti
Özgür olmaktırKanatlanıp bir dağın zirvesinde nefeslenmektir
Alıp sevgiliyi bu şehrin namussuz karanlıklarından ,uzaklara,bir masalın şefkatli kollarına uzanmaktır
Alıp sevgiliyi,bu kirden ,pastan uzaklara kaçmaktır
Bir şarkıya kanatlanmaktır,çok eskilerde kalmış bir köy evine uçmaktır
Kader göz ettiğinde ,hesapsızca takılıp peşine ,nereye derse oraya varmaktırAşk varmaktır
Şimdi çok gerilerde kalmış sımsıcak bir hatıraya süzülmektir,sevgilinin ellerinden bahsedip…
Aşk kimsesizliktir…
Bir anda ıssızlaşmak ,kimseleri görmez olmaktır
Köyün delisi,mahallenin enayisi,alemin abdalıdır
Öylesine yalnız ,öylesine bir başına ,öylesine kimsesizdir aşık…
Ve aşk öylesine kalabalık…
Kendi dilini konuşur,kendi hayalleriyle ayakta kalır,kendi boşluğunu doldurur sigarasının dumanıyla
Aşk hali yokluk halidir bir tarafıyla
Herkes bir yerlere gitmiştirHiç bilmediğin yerlere
Ne arayanı vardır aşığın ne de soranı
Kimsesizliğine bir tek sinema perdeleri ortak olur
Bir tek emirgan parkı sorar hatrını
Bir tek sokak satıcılarının sesi duyulur aşığın odasında
Kimsesizliğin yaydığı bir suskunluktur aşk
Aşk derin bir kuyudur…
Kervanların uğramadığı yollarda kalmış bir kuyudur aşk…
Yusuf'un kuyusu…
Kaderin ta kendisidir…
Bir kuyunun karanlığında,bir kuyunun kuytuluğunda,bir kuyunun endişesinde umut etmektir,dua etmektir,yakarmaktır,beklemektir
Kuyunun içinde bile susuzluk çekmektir
Bir Beyoğlu gecesinin neon ışıklarla aydınlatılmaya çalışılan günahkar karanlığında kaybolmaktır aşk
Kader neredeyse, orada olmak;kaybetmekse istenilen eyvallah diyebilme yeteneğidir
Kuyunun ortasında belki de ölüme yakın durmaktır aşk
Boğazı patlarcasına bağırmak,seslenmek,birilerini varlığından haberdar etmektir aşk
Ben buradayım diyebilmektir,ben aşığım diyebilmektir,aşkını cümle aleme haykırabilmektir aşk
Bir aşka düşmek,bir kuyuya düşmektir
Kader ve aşk bir kuyuda birlikte yıllarca yaşayabilir
Yeter ki insanın içindeki Yusuf yanı onu dımdızlak bırakıp gitmemiş olsun
Yeter ki kuyu ,o kuyu olsun
Aşk, bütün karanlıklara ve zamanlara karşı beklemeyi bilmenin ta kendisidir
Nasıl olsa kader ,hep yanı başında ve olması gerekenin yanında yer alacaktır
Aşk böyle tarifsiz bir alınyazısının ebcedidir…

ibrahim sadri - Aşk 29 harftir