Ne kadar Küçük şeyler için Ağlardıkk

[Ayşe Gür Teke]

[Ali Rıza Özaslan]

Acaba biz çok mu büyüdük,yoksa hiç mi çocuk olmadık?

[Arzu Buse Eraslan]

Ben ana sınıfına giderken bir şeye ağlamıştım şimdi size anlatayımda gülün sınıftaki herkeste bit çıkmıştı bende çıkmadı eve geldim enim neden bitim yok banada alın biz çokmu fakiriz diye ağlamıştım ...

[Ayşe Gürarslan]

İlk okula başladığım yıl, bir 10 Kasım günüydü. Annem beni okula yakalı göndermiş. Oysaki ogün yaka takılmayacakmış (eskiden 10 Kasımlarda yaka yakılmazdı). Benim gibi bilmeden yakalı okula gelen birkaç kişi daha vardı. Biraz büyük öğrenciler, yakalı öğrencilerin yakalarının alınıp yakılacağını söylemişlerdi. Evimiz okula uzak olmasına rağmen ağlaya ağlaya eve gitmiştim. Anneme olayı anlattığım zaman, yakayı çıkarıp cebine niçin koymadın diye bana kızmıştı. Öğretmenlerin ceplerimizi kontrol edeceklerini, buldukları yakaları yakacaklarını ağlayarak anlatmıştım anneme. Belki komik ama ogün hem çok korkmuştum hem de çok ağlamıştım.