Bir insanlık Dersi

[Seher Demir]

Bir İnsanlık Dersi
Vietnam'da savaştıktan sonra sonunda evine dönmekte olan bir asker
hakkında bir hikaye anlatılır. Olay şöyledir:
Asker San Francisco'dan ailesini arar
-Anne babaeve dönüyorum ama sizden bir şey rica ediyorum. Yanımda bir
arkadaşımı da getirmek istiyorum.
-Memnuniyetle onunla tanışmak isteriz diye cevapladılar. Oğulları
-Bilmeniz gereken bir şey var diye devam etti. Arkadaşım savaşta ağır
yaralandı. Bir mayına bastı ve bir koluyla ayağını kaybetti. Gidecek
hiçbir yeri yok ve onun gelip bizimle kalmasını istiyorum.
-Bunu duyduğuma üzüldüm oğlum. Belki onun başka bir yer bulmasına
yardımcı olabiliriz.
-Hayır. Anne baba onun bizimle yaşamasını istiyorum.
-Oğlum dedi babası bizden ne istediğini bilmiyorsun. Onun gibi özürlü
biri bize korkunç bir yük olur. Bizim kendi hayatımız var ve bunun gibi
bir şeyin hayatımıza engel olmasına izin veremeyiz. Bence bu arkadaşını
unutup eve dönmelisin. O kendi başının çaresine bakacaktır.

Oğlu o anda telefonu kapattı. Ailesi ondan bir süre haber alamadı. Ama
birkaç gün sonra San Francisco polisinden bir telefon geldi. Oğullarının
yüksek bir binadan düşüp öldüğünü öğrendiler. Polis bunun intihar
olduğuna inanıyordu. Üzüntü dolu anne-baba hemen San Francisco'ya
uçtular ve oğullarının cesedini tespit etmek için şehir morguna götürüldüler.
Onu tanıdılar ve bilmedikleri bir şey daha öğrenince dehşete düştüler:
Oğullarının sadece bir kolu ve bir bacağı vardı.
__________________