BENİ AFFET !

[Ahmet Uçar]

                                          AFFET ALLAHIM

 Huzuruna geldim, divana durdum,

Dizlerimi çöküp, boynumu burdum,

Gözlerimi döküp bağrıma vurdum,

Ellerim semada sana yalvardım;

Günahlarım pek çok affet Allahım…

Ağladım döküldü, dizi dizi yaş,

Ruhum benliğimle ederken savaş,

Zaman çok hızlı da, bu kulun yavaş,

Gözlerim semada sana yalvardım;

Mahşer günü yakın, affet Allahım…

Mirac’da çıkınca huzur’a Nebi,

“Affet Ya-Rab, affet; cümle ümmeti,

Değişmem ümmete dünya nimeti.”

Kulağım Nebi de sana yalvardım;

Kulların acizdir affet Allahım…

Buyurdun bizlere, yüce Kuran’ı,

Duyurdun onunla helal haramı,

Kapattım okuyup gönül yaramı,

İbretle okudum sana yalvardım;

Kuran hürmetine affet Allahım…

Affet kalbi paslı, kalmış kulunu,

Bağışla unutsun dünya pulunu,

Kefene girecek atıp çulunu,

Her kabir dönüşü sana yalvardım;

Mezara girmeden affet Allahım…

Ağlarım aşkınla her daim yanıp,

İşledim günahlar şeytan’a kanıp,

İşte şimdi, şu an divana durup,

Bütün cüzlerimle sana yalvardım;

Affına mahzar et, affet Allahım…

 anonim