Gazze’de bir ananın gözyaşıyım,
Yiğit oğlunun toprağına dökülen
Dudağında bir çift sözüm,
Boğazına düğümlenenlerden kurtulan
Haykırışım!
İsyanım!
Davetim!
İntizarım!
Ama asla! Ezilmişlik değilim dudaklarında
Bir sözüm semaya doğru yükselen
Ama asla! Korku değilim yüreğinde
Bir kahramanlık sesiyim gözyaşları ile
Gazze
Bir kuş konar yüreğine her sabah
Bir kuş uçar avuçlarından her sabah
Bir kuş ki semaya doğru bedeninden
Cennet kanatları var omuzlarında
Bir kuş uçar anne bir cennet kuşu
Her sabah ve her akşam, koynundan
Ey Gazze
Senin çığlığına susan bedenlere
Armağan olsun
Her minnacık bedenlerin ruhu
Ey Gazze
O yüzden
Kırılmasın dudaklarında kelimeler
Ey Gazze
İşte o zaman belki
Çığlıkların dize getirir yürekleri
Ey Gazze
Topraklarına ekilen özgürlük tohumları
Kalbimin mevsimlerinde boy versin
Ey insanlık
Aç bırakılmış yavruların ağlama seslerinden
Kaçamayan Gazze
Aç bırakılmış yavruların feryadından
Kaçamayan Gazze
Aç bırakılmış yavruların çaresiz babalarının yutkunmalarından
Kaçamayan Gazze
Aç bırakılmış yavruların analarının hıçkırıklarından
Kaçamayan Gazze
Ve onlara kucak açan Gazze
Size ağlar
Bütün insanlığa sessiz sessiz ağlar
Ağlamaz koynuna düşen yiğide
Ağlamaz içinde yiten hayatlara
Ağlamaz yâri şehit düşen genç kızlarına
Size ağlar
Sizin kayıp ettiklerinize ağlar
Dirilin der her sabah koynuna ektiği canlarla
Dirilin ey insanlık Gazze’nin sessiz dili ile
Ayağa kalk, Ey Kudüs
Ayağa kalk, Ey Medine
Ayağa kalk, Ey Mekke
Kimsesiz(miş) Gazze ye…
Uzeyir Yiğit
