ANAM
Doğduğu zaman savaş zamanıymış
Anan baban duaya dalmış
Yurdun düşman eline kalmış
Hainler itlerini köpeklerini üzerimize salmış

Sen minikken büyük dava başlamış
Baban kurşun yağmuru altında kalmış
Yaman askerlik yaparmış
Onun için “gazilik” ünvanı almış.

Derken büyümüş serpilmişsin
Kardeşlerinle yalnızlık çekermişsin
Çünkü babayı gurbete göndermişsin
Ah şu kıtlık bir bitse dermişsin

Seni Karabillur Ahmet’e istemişler
Gariban diye zor vermişler
Sen zor günlerin insanısın ya
Onlar da olsun bu iş deyivermişler.

Ve sizleri Allah’ın emri ile everivermişler.
O zaman anlı şanlı bir düğün olmamış
Çünkü garibanlık varmış
Olsun ama gene de çok mutluymuşsunuz

Birbirinize iyi uymuşsunuz
Anam da Anadolu’nun gerçeğine boyun eğmiş
Babam da herkes gibi gurbete gidermiş
Ancak altı ayda bir gelirmiş

Geç de olsa yavrusu dünyaya gelmiş
Daha birkaç günlükken cennete göndermiş
Anamın yüreği fena yanmış
“İnşallah bir daha olur” demiş.

Allah duasını kabul etmiş, bir yavru daha vermiş
Ne yazık ki onu da toprağa vermiş.
Karamsarlık sarmış içini
Çabuk toparlamış kendini

Allah’a karşı bilirmiş haddini
Babasından iyice öğrenmiş dinini
Başlamış dua etmeye
Niyeti Allah’ım bana evlat vermeye

Sabrın sonu selamet
Hasan doğmuş nihayet
İki evladı az yaşayıp ölmüşler
Sanki ömürlerini Hasan’a vermişler

Tüm akrabayı tahlukat dualarında
“İnşallah bu bari yaşar” demişler.
Anamın yüzünü güler görmüşler
Mutluluk güven gelmiş kendine

Bir çocuk daha dünyaya gelmiş evine
Adını “Osman “koymuşlar.
Konu komşu herkes duymuşlar
Hepside mutlu olmuşlar.

Babam uzaklarda o köyde yaşarmış
Zorluklardan kurtulmayı başarmış
Bir de ahdi varmış
Keşke babamın yanında olsaymış

Duaları kabul olmuş , varmış babamın yanına
İyi imkanlar sağlayacaklarmış Hasan’ına , Osman’ınan
El açmamışlar başkalarına
Allah , iyilik ve bereket vermiş ocaklarına

Hep mutlu olduk beraber yaşarken
Zorlukları bir bir aşarken
Bu ev daha renkliydi sen varken
Bizlere “kuzularım” derken

Nasıl geçti bunca zaman
Sana hiç doyamadım anam
İslam’ı tebliğ ederdin her an
Kalmadı seni görüpte duymayan

Vakti geldi Hasan’ı evlendirmeliydi.
Nuray’ı Niksar’dan gelin geldi.
Birbirinden güzel torunlar verdi.
Birde mürüvetlerini görsem derdi

Gelin kaynana birlikte oturdular
Allah’ın rızasına nail oldular
Mutlu olmanın yolunu buldular
Kırgınlıklar olsa da yine de mutlu oldular

Herkes gıpta ederdi Nuray’a
Çünkü mutluluk vermeye gelmişti buraya
Soğukluk girmesin derdi araya
Bir daha mı geleceklerdi dünya ya

İyi de şiir okurdun
Okumak için yerinde zor dururdun
Bunların en güzeli “Kasaturam Çelik’ten di”
Hemen hemen herkes dinledi.

Meşakatlara göğüs germişsin
Artık yolun sonuna gelmişsin
Üç gün yatak dördüncü gün toprak dermişsin
Allah rahmet eylesin muradına ermişsin

Anam yüreğimi közledin
Bilirim o an beni özledin
Hep yanımda olun derdin
O gün beni hüzünlü işe gönderdin

Şimdi seni çok arıyorum
Anılarınla yaşıyorum
Yavaş yavaş sana koşuyorum
İnşallah Cennet’te buluşuyorum.
                                                   
                                        Hasan AKSÖZ