Birzamanlar çocuktum oyuncak oynuyordum,
Hiç tanımazdım ozaman yansada yetim yurdum
Yıllar geçti aradan,ve ben şimdi büyüdüm
Bir baktımki dünyaya ,birden şaşkına döndüm
Sordum kendi kendime,bu ne kelepir dünya
Çocukken buralar renkli görünüyordu yaa
Sonra anladım çocuk hakikaten çocukmuş
Onun için oyuncaktan başka hiç birşey yokmuş
Oturdum bir gölgede kara kara düşündüm,
Düşüncelere daldım ,haziranda üşüdüm
Düşüncelerden sıyrılıp hemen kalktım ayağa
Yağmuru hayal edip umutlandım ne fayda
Bir yağmur damlasına hasret kalmış yürürken,
Düştü iki damla yaş gözlerimde biriken
E Ö ŞENLİKOĞLU